Wi-Fi

Dwa widoki tych samych danych ze skanu — sortowalna lista każdego widocznego SSID-u i wykres częstotliwości, który pokazuje, kto tłoczy się na którym kanale. Współdzielona infrastruktura; co widzisz w jednym, jest w drugim.

Skan Wi-Fi

Lista na żywo access pointów, które urządzenie słyszy. Aktualizuje się co kilka sekund, w miarę jak OS dostarcza nowe wyniki skanu.

• SSID — nazwa sieci. Ukryte AP pokazują pustą nazwę, ale dalej ujawniają BSSID, kanał, zabezpieczenia.
• BSSID — adres MAC radia. Pierwsze 24 bity identyfikują producenta (Cisco, Ubiquiti, Aruba, TP-Link…).
• Sygnał (RSSI) — w dBm. Bliżej zera oznacza mocniejszy.
  • > -50 dBm — doskonały, siedzisz na AP.
  • -50 do -60 dBm — mocny.
  • -60 do -70 dBm — używalny.
  • -70 do -80 dBm — słaby, należy się spodziewać retransmisji.
  • < -80 dBm — w zasadzie szum.
• Kanał i szerokość pasma — 20 / 40 / 80 / 160 MHz tam, gdzie sprzęt to raportuje.
• Częstotliwość — użyta do skategoryzowania 2,4 / 5 / 6 GHz.
• Zabezpieczenia — Open, WEP, WPA, WPA2 (PSK / Enterprise), WPA3 (SAE / OWE), kombinacje typu WPA2/WPA3 transition.

Sortowanie i filtrowanie

• Sortuj po sygnale — domyślnie, najmocniejszy na górze. Kliknij nagłówek ponownie, żeby odwrócić kierunek, jeszcze raz, żeby wyczyścić.
• Sortuj po nazwie — alfabetycznie; ukryte SSID-y spadają na dół.
• Filtr pasma — All / 2,4 GHz / 5 GHz / 6 GHz. Przydatne, kiedy konkretnie audytujesz jedno radio.

Kanały Wi-Fi

Te same dane ze skanu wykreślone jako obłożenie kanałów. Wybierz pasmo z segmentowanej kontrolki u góry — 2,4 GHz, 5 GHz (jeśli obsługiwane), 6 GHz (tylko sprzęt Wi-Fi 6E / Wi-Fi 7).

• Każdy AP to kształt wyśrodkowany na swoim kanale, wysokość proporcjonalna do RSSI, szerokość proporcjonalna do szerokości pasma.
• Kształty nakładają się, kiedy kanały się nakładają — natychmiastowa wizualna ocena zatłoczenia.
• Stuknięcie kształtu albo odpowiadającego wiersza na liście podświetla go w obu widokach.

Opcje kształtów

Styl wizualny konfiguruje się w Ustawienia → Kształt kanałów Wi-Fi:

• Parabola (domyślna) — gładka krzywa podkreślająca szczytową moc.
• Trapez / Trapez wypełniony — blok szerokości pasma z płaskim topem; najłatwiej zliczać nakładki.
• Prostokąt, Trójkąt, Owal, Bąbelki — estetyczne warianty tych samych danych.

Wybór najmniej zatłoczonego kanału

W 2,4 GHz tylko kanały 1, 6 i 11 się nie nakładają. Jeśli trzy AP siedzą na 1, 6 i 11 przy -40 dBm każdy, wybór czwartego kanału i tak jest słabym pomysłem — wejdziesz w konflikt z dwoma naraz.

W 5 GHz widmo jest dużo szersze, ale kanały DFS (współdzielone z radarami, zwykle 52–144) potrafią zamilknąć bez ostrzeżenia, gdy AP wykryje radar. Jeśli potrzebujesz stabilnej wysokiej przepustowości, rozważ najpierw UNII-1 (36–48) albo UNII-3 (149–165).

W 6 GHz zatłoczenie jest zwykle najmniejsze w danym otoczeniu — ale nie wszystkie urządzenia to wspierają.

Wskazówki rozmieszczenia AP

• Przejdź się po przestrzeni z otwartym RSSI — RSSI > -67 dBm wszędzie tam, gdzie spodziewasz się ruchu, to sensowny cel.
• Rozdziel własne AP — jeśli masz ich wiele, ustaw je na różnych nienakładających się kanałach i zablokuj tam (nie pozwól auto-channel przeskakiwać w środku dnia).
• Wysokość ma znaczenie — AP przytwierdzone do sufitu biją AP na biurku pod kątem pokrycia. Ręce i ciała pochłaniają 2,4 GHz.
• Nie wierz zasięgom z marketingu — "router na 5000 ft²" nic nie znaczy przez ściany z tynku na listwach. Mierz, nie zgaduj.
• Węższe bywa szybsze — 20 MHz bez sąsiadów bije 80 MHz współdzielone z trzema innymi.

Uprawnienia

Android i iOS wymagają uprawnienia lokalizacji do skanowania Wi-Fi — SSID i BSSID są traktowane przez platformy jako dane lokalizacyjne. Aplikacja pyta raz; jeśli odmówisz, zakładki skanowania pokazują kartę z prośbą o uprawnienia.

Desktop — skan Wi-Fi jest dostępny tam, gdzie OS to wystawia. macOS wymaga Location Services do widoczności SSID-ów od niedawnych wydań; Windows czyta z netsh wlan; Linux korzysta ze ścieżki nl80211/iw, gdzie jest dostępna.