Lokalny & szeregowy
Poza zdalnym SSH aplikacja uruchamia dwa rodzaje sesji lokalnych w tym samym terminalu: powłokę lokalną (komputer) oraz port szeregowy/UART (komputer i Android). Obie są kartami jak każda sesja SSH — zmieniaj im nazwy, odłączaj do osobnego okna, nadawaj motyw jak zwykle.
Terminal lokalny
Prawdziwa powłoka lokalna, oparta na natywnym PTY (pty4j). Wybierz Terminal lokalny z grupy Lokalne na pasku bocznym lub z launchera +.
- Pełny PTY: sterowanie zadaniami, kolory,
vim/htop, rozmiar okna (SIGWINCH) — wszystko zachowuje się jak w Twoim terminalu systemowym. - Startuje w Twoim katalogu domowym z Twoją powłoką logowania.
- Świetna jako przestrzeń robocza obok sesji zdalnej — bez podróży w obie strony przez SSH.
Szeregowy / UART
Komunikuj się z urządzeniem przez RS-232 / USB-serial (konsola routera, mikrokontroler, listwa pinów Pi). Na komputerze oparte na jSerialComm; na Androidzie podłącz adapter przez USB-OTG (układy FTDI, CP210x, CH34x, PL2303 i CDC-ACM — bez roota) i zatwierdź systemowe pytanie o uprawnienie USB przy łączeniu.
Połączenie
- Grupa Lokalne na pasku bocznym (lub +) → Port szeregowy.
- Wybierz port z listy rozwijanej. Przycisk odświeżania obok ponownie skanuje podłączone porty.
- Ustaw szybkość transmisji (baud), bity danych, parzystość, bity stopu i kontrolę przepływu — albo wczytaj zapisany profil.
- Połącz. Sesja otworzy się jako karta terminala.
Szerokość terminala
Linia szeregowa nie przenosi negocjacji rozmiaru (żadnego NAWS jak w Telnecie, żadnego window-change jak w SSH), więc druga strona zostaje przy rozmiarze, z którym wystartowała — 80 kolumn na praktycznie każdym getty, bootloaderze i CLI urządzenia. Terminal domyślnie nadal używa pełnej szerokości okna; jeśli ruchy kursora urządzenia zaczynają trafiać w złe miejsca — klasyczny objaw to wpisywany tekst pojawiający się wiersz nad promptem — formularz połączenia ma dwa lekarstwa:
- Szerokość terminala → Klasyczne (80 kolumn) przypina siatkę do 80 kolumn, których zakłada druga strona.
- Wyślij rozmiar terminala (stty) wpisuje
stty rows <w> cols <k>po drugiej stronie po połączeniu i przy każdej zmianie rozmiaru, dzięki czemu pełna powłoka Unix może podążać za Twoim oknem. Domyślnie wyłączone — bootloader albo PLC po drugiej stronie dostałyby po prostu śmieci.
Oba ustawienia zapisują się jako część profilu.
Profile
Typowe ustawienia urządzeń można zapisać jako nazwane profile (np. Cisco console 9600 8N1) i wykorzystywać ponownie. Ustawienia szeregowe nie zawierają sekretów, więc żyją w zwykłym pliku ustawień — nie w bezpiecznym magazynie.
Połącz ponownie otwiera ten sam port, więc po ponownym podłączeniu kabla lub restarcie urządzenia jedno kliknięcie przywraca konsolę bez wpisywania na nowo baud/parzystości. Odczyty napływają strumieniowo (jak w minicom), a nie w stałych blokach.
Logi bootowania przeżywają czyszczenia. Konsole szeregowe chronią historię przewijania: clear, getty czyszczące ekran przed promptem logowania czy reset terminala archiwizują ekran do historii zamiast go kasować — cała sekwencja U-Boot → jądro → logowanie pozostaje przewijalna. Przy bardzo długich bootach zwiększ Ustawienia → Rozmiar historii przewijania.
Lokalny PTY jest dostępny tylko na komputerze; serial działa na komputerze i Androidzie (przez USB-OTG). iOS nie ma żadnego z nich — pozycje, których platforma nie obsłuży, tam się nie pojawiają.